 |
Oorsprong van de vijgeboom
De vijgeboom is afkomstig uit het Middellandse-Zeegebied waar zijn vruchten al sinds de Oudheid werden gegeten.
Er bestaan meer dan 750 vijgerassen maar alleen een beperkte groep geeft vijgen die onder ons klimaat iedere zomer rijp worden. De enige vereiste is dat u hem een plaats geeft waar de vijgeboom over genoeg warmte en zon beschikt.
De vijgeboom met zijn grote eetbare vruchten (Ficus carica) is zoals de meeste vruchtdragende fruitsoorten afkomstig van de kruising van verschillende wilde soorten.
Bij de vijg is dat van o.a. Ficus pseudo-carica, Ficus palmata, Ficus afghanistana,...Het feit of het een struik of een boom zal zijn is afhankelijk van zijn afkomst. Vijgen hebben kleine gelobde bladeren of enorme diepgaand gesneden bladeren.
De vijg is afkomstig uit het Middellandse- Zeegebied waar hij voor zijn heerlijke vruchten wordt geteeld. In onze gebieden, slagen zij erin op voorwaarde ze te planten op een beschermde en zonnige standplaats. Zij geven in de warme gebieden twee keer vruchten per jaar. Bij ons oogst men in de zomer de vruchten die in de herfst worden gevormd en die zich in het voorjaar ontwikkelden.
Standplaats
De vijgeboom is een zonneminnende soort, die in ons klimaat, de warmste en de meest zonrijke plaats vereist, om alzo tegen de winter zijn hout afgehard te krijgen en om zijn vruchten te kunnen rijpen. Op een ideale wijze tegen een zuidermuur geplant, zal hij elk jaar vruchten van voortreffelijke kwaliteit produceren en bepaalde soorten zullen zelfs een tweede oogst aan het einde van de zomer geven.
De zuurtegraad
De gewenste zuurtegraad bij vijgebomen schommelt ruim volgens de gekozen variëteit en eveneens volgens de manier van telen. Globaal gezien kunnen we wel stellen dat ze houden van een kalkrijke bodem. In een droge en voedselarme bodem, is zijn groei langzamer, maar zijn hout steviger en tijdig verhout om zich tegen onze winters te beschermen.
Onder de ongeveer 750 soorten die we tot heden tellen zijn er enkelen die het bij ons zeer goed doen. Bodemeisen
De vijgeboom verkiest lichte bodems, enigszins kalk, goed gedraineerd, rijk aan mineralen en voedselarm. Zoals voor de andere soorten vruchten uit het middellandse zeegebied, moet de bodem onder de plant naakt blijven zodat de donkere grond 's
Plantperiode
Vijgebomen die we in de tuincentra kunnen kopen worden in containerpot verkocht en derhalve kunnen deze in alle seizoenen, buiten de periodes van grote vorst geplant worden. De kluit gedurende 24 uur in het water onderdompelen opdat deze bij het aanplanten goed aanslaat. Met een doorweekte kluit kan de plant niet snel gaan uitdrogen door eventuele drogere grond waarin de plant wordt uitgeplant.
Waterbehoefte
Hoewel zeer bestand tegen langdurende regenperiodes wenst de vijgeboom niettemin diepe en goed gedraineerde bodems, waar hij het water kan putten dat hij nodig heeft om zijn vruchten goed te vormen. Het eerste jaar na het aanplanten, zal men moeten gieten wanneer we de bladeren zien afhangen. Vervolgens zal hij een diep en uitgebreid wortelgestel ontwikkelen dat hem zal toelaten om het water te halen waar het zich bevindt. Maar opgelet, zal want zoals ook voor kersen geldt: "een overmaat aan water op het moment van de rijping, zal de vruchten doen barsten".
De snoei
Bij het snoeien haalt men het dode hout uit de struik en verder worden nog takken weggesnoeid om de plant in zijn bekervorm te houden. De snoei van de vijgeboom wordt best toegepast vanaf eind november tot januari als alle bladeren er zijn afgevallen. Te laat snoeien kan de vijgenstruik gaan doen bloeden. Bij het snoeien scheiden zijn holle takken een wit melksap af dat irriterend kan zijn voor de handen of de ogen. Als men teveel takken weg snoeit zal de plant zeer veel nieuwe lange takken vormen die in ons klimaat moeilijk overwinteren. Zijn hout is zeer soepel en het is dan ook gemakkelijk om zijn takken tegen een steun te begeleiden.
Bevruchting
In het Middellandse-Zeegebied waar de vijgen van nature groeien worden de bloemen bestoven door een zeer klein vijgewespje. Spijtig genoeg is het in onze streken te koud om dit wespje te doen overleven. Om toch vijgen in ons klimaat te bekomen hebben de kwekers parthenocarpe soorten ontwikkeld. Parthenocarp wil zeggen dat de planten vruchten ontwikkelen zich zonder dat er een bevruchting aan te pas komt. Men spreekt dan ook soms over een maagdelijke vruchtzetting. Een voordeel van deze maagdelijke vruchtzetting is dat deze variëteiten vrij zijn van pitten.
Hierbij de beste variëteiten voor in ons klimaat:
Grosse Brune d'Enghien
Perfect winterhard (tot -15°) en zeer vruchtbaar. Onder ons klimaat worden zijn vruchten rijp iedere zomer vanaf begin augustus. Wanneer we een zeer warme zomer hebben kan hij zelfs een tweede oogst geven rond het einde van september. Een volwassen plant geeft jaarlijks een honderdtal vruchten die zo groot zijn als een kleine peer.
Précoce de Bordeaux
Varïeteit die zeer winterhard is (tot -19°) en ook zeer vruchtbaar. Wanneer de winter niet te streng is geweest kan hij een eerste oogst geven vanaf de maand juni. De vruchten zijn klein maar zeer smaakvol. Het is de vroegste van de 28 variëteiten vijgebomen die we kweken en ook de laatste, zijn tweede oogst begint rond het einde van de maand oktober.
Hardy Chicago
Amerikaans uitzonderlijk winterhard ras. Na een zeer strenge winter waar de temperatuur tot -42° in Chicago daalde is deze variëteit de enige die vanuit de grond terug uitschoot in de lente en die in september van hetzelfde jaar rijpe vruchten opbrachten. De variëteit is zeer geschikt voor streken waar de winters zeer streng zijn en waar de gewone vijgeboom niet kan overleven.
